Altijd blij als ik thuiskom; een lesje in waardering
- 13 aug
- 3 minuten om te lezen
"Ik mis waardering.” Het is een zin die ik regelmatig hoor in mijn werk als loopbaancoach. Soms wordt hij letterlijk uitgesproken, maar vaak zit hij verscholen achter andere woorden:
“Ik krijg er geen energie meer van.”
“Ik voel me niet gezien.”
“Ik vraag me af waar ik het eigenlijk nog voor doe.”
In vrijwel ieder traject dat ik begeleid, komt waardering op de een of andere manier naar voren. En eigenlijk is dat niet zo vreemd. Waardering heeft veel invloed op hoe we ons voelen, hoeveel energie we ervaren en hoeveel plezier we uit ons werk halen. Toch wordt die behoefte vaak onderschat.
Waardering begint bij jezelf
Als we het hebben over waardering, denken we al snel aan een compliment van onze leidinggevende of een schouderklopje van een collega.
Maar waardering begint toch echt bij jezelf.
Kun je zien wat je allemaal doet? Erken je wat je hebt bereikt? Ben je trots op de stappen die je hebt gezet, ook als niemand anders ze benoemt?
We zijn vaak veel beter in het zien van wat beter kan dan in het stilstaan bij wat goed gaat. We leggen de lat hoog en vinden het al snel “gewoon” wat we doen.
Maar wat voor jou vanzelfsprekend voelt, kan voor een ander juist heel waardevol zijn.
Jezelf waarderen betekent niet dat je jezelf geweldig moet vinden. Het betekent dat je jezelf serieus neemt. Dat je ziet waar je goed in bent, wat je bijdraagt en hoeveel inzet je iedere dag levert.
Gezien worden door anderen
Natuurlijk is er ook de waardering die we van anderen ontvangen. Een oprecht “goed gedaan”. Een collega die laat merken dat hij blij met je is. Een leidinggevende die benoemt wat jouw bijdrage betekent. Het zijn misschien kleine dingen, maar ze kunnen een groot verschil maken.
We willen nu eenmaal graag het gevoel hebben dat we ertoe doen.
Niet voortdurend complimenten krijgen, maar wel af en toe merken:
Ik word gezien.
Mijn inzet wordt opgemerkt.
Wat ik doe heeft betekenis.
Wanneer die waardering langere tijd ontbreekt, kan dat aan je gaan knagen. Je motivatie neemt af, je werkplezier wordt minder of je gaat twijfelen of dit nog wel de plek is waar je wilt werken.
Mijn meest trouwe voorbeeld

Of ik nu een paar weken op vakantie ben geweest of maar een kwartiertje boodschappen heb gedaan: als ik thuiskom, staat ze me kwispelend op te wachten.
Altijd blij om mij te zien.
Geen oordeel. Geen “je had ook eerder thuis kunnen zijn”. Geen lijstje met wat ik beter had kunnen doen.
Gewoon:
Fijn dat je er weer bent.
Natuurlijk is een hond geen collega of leidinggevende. 😉 Maar ze laat me iedere dag opnieuw ervaren hoe fijn het is om gewaardeerd te worden.
Het gevoel dat iemand blij is dat jij er bent. Dat jouw aanwezigheid ertoe doet.
En misschien is dat wel precies wat we soms nodig hebben in ons werk.
Dus… hoe zit het met jouw waardering?
Misschien is dit een mooie vraag om jezelf eens te stellen:
Voel ik me gezien in mijn werk?
En misschien nog belangrijker:
Zie ik zelf eigenlijk wel wat ik allemaal bijdraag?
Waardering zit vaak in de kleine dingen: een collega die jouw advies vraagt, een klant die blij is met je hulp of iemand die zegt: “Fijn dat jij dit oppakt.”
En als je merkt dat waardering structureel ontbreekt, is dat misschien geen detail om naast je neer te leggen. Het kan een signaal zijn dat er iets mag veranderen. In hoe je naar jezelf kijkt, in wat je nodig hebt van anderen, in je werk… of misschien zelfs in de plek waar je werkt.
Want waardering is geen luxe. Het is een belangrijke basis voor werkplezier, vertrouwen en energie.





Opmerkingen